"Het begin meteen al met een ferme klim over een landweg in de richting van 'Croix Gillot'. (..) Deze eerste kilometers kun je beschouwen als een lichte oefening voor de benen.

voorbij Senzeille, stuurt de bewegwijzering je naar de eerste 'moielijkheid' van het circuit: een oude en buiten gebruik gestelde tramlijn waar bijna het hele jaar door modder ligt, zelfs bij droog weer. Hetzelfde geldt in de lange helling volgend op het bos van Senzeille (...)

Het volgende stuk is trouwens een soort beloning voor al je moeite, namelijk een leuke singletrack in de bossen, en die zou je toch niet willen missen! Nu ben je heel dichtbij de bronnen van de Eau d'Heure, een bijrivier van de Samber die zijn naam aan de grootste meren van België heeft gegeven. (...)

Op het asfaltpad in het bos na de singletrack zul je je  moeten afvragen of je verder gaat dan wel of je terugkeert naar Cerfontaine via een kotere weg (15.5 km). Kijk goed uit je doppen in de snelle afdaling op het asfalt, want het 'Circuit des Marais' gaat nu naar links, middenin het moeras.

Via enkele mooie delen in het bos en op het land met afwisselend singletracks en brede paden, bereik je vervolgens het meer Plate Taille waarlangs je enkele honderden meters rijdt (...)

Het einde van de rit in het 'Bois de Stoumont' is heel leuk. Daar krijg je een snelle en chaotische afdaling voorgeschoteld. Daarna is er de aansluiting op de weg die je terugbrengt naar het centrum van Cerfontaine"

Voor het vervolg van het artikel en enkele praktische tips, zie tijdschrift o2bikers #111 (Juli 05)
www.bikers.com